Thermografie bij lekdetectie: wat zie je nu eigenlijk op die camera?

Een thermische camera is voor de meeste mensen een geheimzinnig kastje dat de loodgieter even tegen de muur houdt. In werkelijkheid registreert hij niets meer dan oppervlaktetemperatuur, gemiddeld vanaf -20 tot +650 °C, weergegeven in een kleurenpalet.

Waarom water verschijnt als een koudere of warmere plek

Water heeft een hogere warmtecapaciteit dan steen, hout of gips. Een natte muur warmt langzamer op en koelt langzamer af dan een droge muur. Dat kleine verschil van soms maar 0,5 °C wordt door de camera vertaald naar een kleurvlek.

Bij warmwaterleidingen zien we juist warmere plekken: het verwarmde water tekent het verloop van de leiding af in de wand of vloer.

Wat een thermische camera níet doet

• Door massieve betonvloeren heen kijken op grote diepte.
• Onderscheid maken tussen vocht en condensatie zonder aanvullende vochtmeting.
• Een lek aanwijzen in een ruimte die net is verwarmd of waar zon op heeft gestaan.

Combineren is het werk

In onze rapporten staat thermografie zelden alleen. We combineren met een capacitieve vochtmeter, akoestiek voor druk-lekken en — als het echt nodig is — een endoscoopcamera door een 8 mm gaatje. Pas dan kunnen we hard zeggen waar het lek zit én waar het níet zit.